39392ab9

De kleur van mijn gedachten...

bianca.gelderblom@chello.nl — Tue, 20 Feb 2024 11:38:26 GMT

bepalen mijn leven...

'Het is zo bepalend: jouw gedachten; Jouw gedachten bepalen in principe hoe jouw wereld eruit ziet. Welke kleur jouw kijk op de wereld is.'

Na vele jaren mensen begeleiden en ondersteunen is het mij heel duidelijk geworden. De gedachten-wereld is de meest bepalende factor of je je gelukkig voelt of niet. Geluk voelen is in dit geval: blij zijn, verhelderd voelen, opgelucht zijn, vrij voelen, licht voelen en je goed voelen.

Je kijk op de wereld, hoe jij naar de wereld kijkt is tegenwoordig een enorme uitdaging! We worden over- gedoseerd met zeer veel negatieve boodschappen vanuit de media. Als je de kranten/ facebook e.d. moet geloven dan komt het nooit meer goed en zal het alleen maar erger worden. Hoofddoel lijkt 'angst zaaien' te zijn. Ik kan geen andere conclusie trekken helaas, gezien er geen enkel positief nieuwsbericht te vinden is. En algauw wordt gegooid met de uitspraken: code oranje, code geel, code rood. En deze zijn meestal niet eens waar. Het valt achteraf altijd reuze mee en is bijna lachwekkend. Maar het heeft ondertussen onbewust wel iets met je gedaan, het heeft angst gebracht. We worden bedolven onder zoveel negativiteit en dat betekent dus zware logge energie. Veel mensen worden hier erg depressief van, geen enkel lichtpuntje is erg slecht voor je geestelijke welzijn. Wij mensen hebben het nodig om weer ergens een lichtpuntje te zien om een moeilijke tijd te kunnen dragen.

Nou zijn er verschillende manieren om hiermee om te gaan. Deze wil ik graag met jullie delen.

Eerst is het nodig om je weer wat lichter te voelen, je ontdoen van de zware energie. Dat kan door met de dag te leven: 'het is vandaag een prachtige mooie dag'. Niet denken aan verleden en heden, want dat is er niet. Er is alleen nu. Dus aarding, veel doorbrengen in de natuur. Je focussen op mooie en fijne dingen gedurende de dag. De zonnestralen die naar binnen schijnen, dat leuke telefoongesprek met je vriendin, de heerlijke sauna-dag, dat mooie boek die je leest, het heerlijke eten die je hebt gekookt. De blije klanten op je werk, de smaak van dat chocolade toetje etc. ga eens wat vaker lunchen of doen wat je een fijn en prettig gevoel geeft.

Ten tweede is het belangrijk je te ontdoen van de oorzaak die de zware energie teweeg brengt. Dat kan door je niet meer bezig te houden met negatieve berichten. Want de berichten zijn altijd gericht op de toekomst en niemand weet hoe de toekomst er werkelijk uitziet. Sterker nog je kan de toekomst veranderen door er een 'andere lichtere' kleur aan te geven. Dus focussen op alle dingen die wel fijn en leuk zijn en de 'donkere' berichten mijden. Dit kan door geen nieuwsberichten meer te lezen, geen zware kost op de tv of fb etc. Het valt mij op dat gelukkig steeds meer mensen het zat raken, de krant en het tv-abonnement wordt veel opgezegd. Het is ook niet meer geloofwaardig wat ons allemaal wordt voorgeschoteld, dat is inmiddels wel bewezen. Dus ontdoe je van alles wat een zwaar gevoel geeft, dat kan zelfs een afscheid betekenen van bepaalde negatieve mensen.

Ten derde is het van belang dat je zelf lichtpunten bedenkt en anders gaat kijken naar de wereld. Want kan je tegenhouden wat er gebeurt? Nee, maar je kan wel zorgen dat je zelf anders gaat kijken door er positief in te gaan staan. Wat nog niet gebeurt is hoeft niet perse te gaan gebeuren. Sterker nog alles hangt af van hoe jij naar de wereld kijkt en gaat kijken of deze wereld positief of negatief wordt gekleurd. Je mag natuurlijk sceptisch blijven in bepaalde opzichten, maar je hoeft je niet meer te laten beïnvloeden door berichten die achteraf niet eens waar blijken te zijn. Jij bepaald vanaf nu hoe en waar je je mee bezig houd. Jij mag alles positiever inkleuren waardoor je je steeds lekkerder en blijer van gaat voelen.

Laat je niet meer gek maken, blijf in je mooie positieve kracht staan door je gedachten-wereld lichter in te kleuren. Het leven is veel te kort om er niet van te genieten! En ik ben overtuigd dat jij jezelf dat mag gunnen! Je mag jezelf een leuker leven gunnen! Begin er nu nog mee!

Liefs,

Bianca Gelderblom

"Blijf met fonkelende ogen om je heen kijken,

want daar waar je 't het minst verwacht,

zitten de prachtigste schatten verborgen."

'Roald Dahl'

Ik word too f*cking oud voor die shit...!

bianca.gelderblom@chello.nl — Thu, 26 Oct 2023 14:43:54 GMT

Ja ik word ouder ! Waar ik inmiddels wel achter ben en met mij vele 'ouderen' dat de meeste dingen waar zorgen om gemaakt worden vaak dingen zijn die je zelf kan veranderen. Jahaaa is wel even een dingetje, uit je comfortzone stappen en andere keuzes maken. En als dat dan gebeurt is het: had ik dit maar jaren eerder gedaan!

En eerlijk is eerlijk, je hebt niet altijd door, dat je beland bent in een of ander patroon, waardoor je zelf alles in stand houd. Ik betrap me er nog wel eens op, als ik me daar eindelijk bewust van word. Door bijvoorbeeld de volgende gedachte die dan even langs komt waaien: Ik ben echt te oud voor deze shit!!! AAAh daar heb je er een! Iets waar ik absoluut klaar mee ben en niet meer wil! Het eerste wat ik me dan afvraag is: Is het redelijk? Mag ik hier wat mee? Wil ik hier wat mee? Kan ik hier wat mee? Als overal het antwoord JA op is, dan ga ik er mee aan de slag. Ik ga die confrontatie aan met mezelf en/of met die ander. Geen tijd meer voor bullshit jongens, geen zin meer in spelletjes en om de stront heen blijven draaien. Gewoon aanpakken die handel!

Blijf je dan nog wel vriendjes? Ja, als je eerlijke gesprekken mag voeren met elkaar, is er genoeg respect en word het alleen maar gewaardeerd. Soms kom je er achter dat je helemaal alleen aan een dood paard loopt te trekken. Of dat je er eigenlijk iets van gemaakt hebt, wat er helemaal niet is. Dus... geen vriendjes meer, ook goed ! Weet je ik heb geen zin meer om te buigen tot ik bijna omval, daar ben ik zo klaar mee!

Mijn advies voor jonge lui: begin er alsjeblieft wat eerder mee !!! Wacht niet tot je oud bent en je eindelijk door de overgang geen bullshit meer tolereert. Nieuwe lijfspreuk voor jonge lui: I'm too young and clever for this shit !!! Hmmm... is eigenlijk ook wel wat voor de 'jongere oudere' onder ons ;)

liefs,

Bianca

Verkeerde afslag...

Tue, 23 Nov 2021 13:42:22 GMT

Verkeerde afslag, verkeerde dimensie...

Kan iemand me even een lift geven terug naar mijn eigen dimensie??? De wereld is zo vreemd nu, het lijkt erop dat ik de verkeerde afslag heb genomen en in een andere dimensie terecht ben gekomen. Het lijkt wel een slechte film. Alles is anders, de energie, de mensen, de sfeer... Is dit dan de tijd die is aangebroken waarin alles opgeschoond wordt, opgeruimd, gecleansd, de tijd van Aquarius...

De modder komt boven drijven op micro, meso en macro niveau. Holy Mozes... Nooit kunnen bedenken dat dit zo heftig kon zijn. Maar ik weet en voel heel duidelijk dat er alleen balans kan zijn als er een 'opruiming' heeft plaatsgevonden. Yin en yang zijn al heel lang niet meer in balans op aarde. Dus ik kan begrijpen dat er een hoop troep moet worden 'opgeruimd' om die balans weer terug te vinden. Dat kan natuurlijk alleen als de modder boven komt drijven zodat je weet wat voor een 'rotzooi' er eigenlijk is.

Er worden allerlei theorieën op losgelaten en we hebben ineens wappies, slapers, schapen, anti's, pro's en zelfs boa's... Een tussenweg is er niet blijkbaar... Mensen hebben tegenwoordig in al die onzekerheid en chaos duidelijke hokjes nodig lijkt het... Verlies je de controle... schep je weer controle: hokjes...

Je wordt van hok naar her geslingerd, 'onduidelijkheid ' is hierin wel het sleutelwoord denk ik. Ik ervaar het als golven in de zee, die je langzaam ergens heen voeren, al heb je geen idee waarheen. Ik vind het een vreemde tijd waarin alles op z'n kop staat. Ik blijf dichtbij mezelf, dicht bij mijn gevoel. Ik heb gemerkt dat er oude patronen soms de kop opsteken: Situatie bekijken: welke opties heb ik ? Alle mogelijkheden op een rij zetten. Dit kan soms erg ver gaan heb ik gemerkt. Ben er gelukkig wel heel bewust van en kijk daar soms met bewondering naar. Wat kan je doen als het ondergaan en jezelf trouw blijven?

Dus gekozen om er zo positief mogelijk in te blijven staan: wat is er wel? Feiten zijn belangrijk, je niet gek laten maken dus geen tv (dat is niet zo moeilijk, ik kijk al jaren geen tv). Geen kranten. Rustig blijven ademen en aarden. Zoveel mensen helpen als je kan - daarin alle respect voor iedereen en hun mening (dus niet anders als anders - dat is in ieder geval stabiel gebleven in deze vreemde tijd). En.. het allerbelangrijkste: ik heb gekozen om hier te zijn in deze tijdslijn/plek/aarde. Alles heeft een reden ook al weet je soms niet waarom dat precies is, ik heb heel duidelijk gekozen om juist in dit tijdperk en op deze plek te zijn. Dus ik doe mijn kleine bijdrage met liefde.

En ja ook ik ben een mens en laat me wel eens een beetje meeslepen vanuit verbazing en verontwaardiging over wat er allemaal om ons heen gebeurt. Het is soms erg verdrietig en schokkend. Dan recht ik weer mijn schouders, zucht eens diep, aard me stevig en bedenk ik mij: Bianca, jij hebt hier voor gekozen, jij wilde hier zijn!

Ik zal de mensen blijven helpen,

mijn bijdrage aan deze vreemde tijd.

En, een hele mooie super moeilijke les,

ik blijf mezelf en mijn gevoel trouw.

- 'Blijf trouw aan jezelf en je eigen waarden. Ook al betekent dit dat je soms alleen staat' - Anoniem

liefs xxx Bianca Gelderblom

Geluk zit niet in een klein hoekje, maar om de hoek !

Mon, 10 Jun 2019 14:28:35 GMT

Heel vaak krijg ik de opmerking: "Ik wil zo een relatie als jullie hebben, jullie zijn zo gelukkig! Hoe doe je dat toch?" Wij zijn inmiddels 13 jaar getrouwd en 18 jaar bij elkaar en inderdaad heel gelukkig. Om zo gelukkig te zijn, zijn er een paar essentiële onderdelen in de kern van de relatie nodig. Wij hebben die onderdelen gevonden, wat voor ons heel goed werkt. Aangezien er toch regelmatig dezelfde vraag wordt gesteld: 'Hoe doe je dat?' ga ik proberen het voor jullie uiteen te zetten, hoe wij tot een fijne, ruzie-vrije en stabiele band/relatie zijn gekomen.

1. Het is enorm belangrijk te weten/beseffen dat een 'perfecte' relatie niet bestaat, en een 'bijna perfecte' relatie niet vanzelf ontstaat ;)

Vaak is het een verwachting die er in het begin van een relatie is, een on-realistische verwachting van bv. huisje-boompje-beestje, rozengeur & maneschijn, de regenboog in het kwadraat, de prins op het witte paard, de princes op de erwt etc. Dat is waar we mee gevoed worden in onze jeugd, met sprookjes, overdaad van fantasieën. Daarnaast werd er in onze jeugd ook vaak geen 'vuile was' buiten gehangen, iedereen is 'perfect naar buiten' gelukkig. Als je zo een verwachting heb van de relatie op dat roze wolkje, dan donder je er al heel gauw teleurgesteld van af. Realistisch zijn is beter voor beiden, dan ben je je veel meer bewust van wat je voelt, vind en denkt. Niemand is perfect, iedereen heeft leuke en minder leuke kanten. Besef dat beiden goed !! En gelukkig maar, anders werd het maar een saaie boel ;)

2. De relatie heeft een stabiele ondergrond nodig: communicatie, vertrouwen, respect, accepteren en loslaten.

Communicatie betekent: veel praten en naar elkaar luisteren ! (allebei welteverstaan ;) Weet wat de ander fijn en niet fijn vind en zoek samen naar een antwoord/oplossing die voor beiden werkt daarin. Als er angst bestaat in de relatie: zoals angst om veroordeeld te worden, angst om niet gezien te worden, angst om niet gehoord te worden, angst om verlaten te worden etc. Dan wordt er niet geluisterd naar elkaar en word er al gauw van alles als een aanval gezien en bestaat er veel wantrouwen.

Angst is geen ondergrond die je wilt hebben in een relatie, het geeft veel stress , ellende en onnodige ruzies, dit zie ik veel om me heen. Als je merkt dat je angst hebt in de relatie, ga hier dan aan werken samen met een therapeut, het kan je relatie redden. Een voorbeeld van vertrouwen is: Hij of zij kiest er vrijwillig voor om bij mij te zijn en met mij een relatie te hebben. Als die ander dat niet wilde was hij of zij nu niet hier. Dus laat de angst los en vertrouw en accepteer dat de ander daadwerkelijk bij jou wil zijn !!

Laat de ander en jijzelf volledig zichzelf zijn, probeer elkaar niet te veranderen. Als je de ander wil veranderen, is deze partner niet de goede voor jou, dan zoek je eigenlijk een 'ander soort' iemand. Het is niet de bedoeling en dus ook niet fijn als je moet veranderen in een ander persoon, dan mag en kan je niet jezelf zijn en word je zeer ongelukkig. In feite is het een afwijzing van de ander naar jou of andersom:' je bent niet goed zoals je bent'.

Accepteer de ander voor wat hij of zij is, ook de minder leuke kanten die je beiden zeker tegen gaat komen van elkaar. Dat is heel normaal, want je bent niet hetzelfde en ook niet hetzelfde opgevoed. Accepteer de minder leuke kanten en ga de uitdaging met elkaar aan om hier een mooie tussenweg in te vinden die voor beide fijn en goed is met alle respect voor elkaar. Praat veel met elkaar, hou je niet in, benoem alles vanuit jezelf (dus niet: jij dit, jij dat, maar: ik merk dat, ik voel dat), dus met respect naar de ander en niet als een aanval. Als je veel met elkaar praat, dan heb je geen kans op ruzie, want je benoemt alles met het doel: ELKAAR TE BEGRIJPEN, niet om elkaar te kwetsen, dat mag natuurlijk nooit het doel zijn van een gesprek. Wacht niet te lang met praten, stel het niet uit, want dan wordt het een irritatie-factor van niet geringe omvang (afhankelijk van je leeftijd zeer snel tot langzaamaan)...

3. Laat elkaar vrij
*Gun elkaar de verschillen en een eigen ontwikkeling, leg de ander niets op en hou ook niets tegen wat de ander belangrijk of leuk vind ook al wijkt het af van wat jij er van vind. Ieder in de relatie heeft recht op geluk en blijheid in wat diegene doet/wil. Daarom is vertrouwen en respect zo belangrijk.
*Wees geen vader of moeder, wees een gelijkwaardige partner, corrigeer, controleer of domineer de ander niet, maar stel vragen, vul niet in voor de ander.
*Gun de ander wat de ander blij maakt en andersom. Maar laat ook de ander alleen dingen doen, mocht jij hier niet blij van worden en andersom. Dus deel de dingen die overeenkomen en gun het de ander en laat de ander vrij in dingen die de ander alleen leuk vind. Je hoeft niet alles van de ander leuk te vinden, dan gaat het je tegenstaan. Daar is vertrouwen voor nodig.
*Geef elkaar aandacht en als je beiden een druk leven hebt: maak ook tijd voor elkaar, doe ook leuke dingen samen, anders groei je uit elkaar.
*Maak beslissingen in overleg met daarin een grote gun-factor. Nogmaals communicatie is altijd erg belangrijk.

Ik denk dat ik zo het belangrijkste wel uiteen heb gezet. Elkaar het beste en geluk gunnen maakt dat je loslaat en het loslaten brengt je dichter bij elkaar dan je kunt vermoeden. Wij zijn geen bezit van elkaar, wij willen bij elkaar zijn. De reden dat wij zo lang samen zijn en elkaar niet kwijt willen is dat we beiden onszelf mogen en kunnen zijn op alle fronten. We hebben veel vertrouwen in elkaar en onszelf omdat we mogen ontwikkelen en groeien met en van elkaar. Ieder op zijn/ haar gebieden, zonder te oordelen, zonder af te remmen, gewoon omdat we elkaar alles gunnen waar we blij van worden. Geluk zit niet in een klein hoekje hoor, het is om de hoek! Je moet het alleen willen zien, loslaten en vertrouwen.

Liefs, Bianca

'Liefde is op weg zijn naar jezelf te vinden in elkaar. - Toon Hermans '

Stilstaan is een hele vooruitgang ...

Wed, 03 Apr 2019 17:47:36 GMT

Ik ben opgegroeid met negatieve verhalen over de overgang. Maar... ik wou dat ik jaren eerder in de overgang was gegaan!! Sterker nog, ik denk echt dat we er bij gebaat zijn in de overgang te worden geboren. Mijn God wat een verademing ! De overgang heeft mij werkelijk doen stilstaan. De overgang geeft mij overzicht. De overgang geeft mij rust en laat mij zien wat belangrijk is. Het maakt mij zo ongelofelijk bewust van het leven. Het is een hele intense fase.

Wie had dat ooit gedacht dat ik nog eens mag meemaken dat ik me weinig tot bijna niet meer druk maak. Ik moest zoveel van mezelf. Geen dagjes bijscholing, nee joh een hele opleiding! Niet 1 hobby, nee 50! Niets was te veel, hard werken, veel leren en er voor iedereen zijn. En wat maakte ik me altijd druk om van alles en nog wat.

Het is gewoon echt waar, de overgang maakt een wijze vrouw van je. Ik doe nog maar zelden iets wat ik niet leuk vind. Ik neem tijd voor mezelf als ik daar behoefte aan heb. En als dat een weekend of een week is, het kan en ik doe het ook! Geen schuldgevoel meer, maar heerlijk en intens genieten.

Als iets niet meer haalbaar is, jammer dan, dan maar in een volgend leven. Ik accepteer het zoals het is. Ik stap erover heen en ga verder. Ik word te oud voor bullshit. Ja ik werk nog steeds hard en veel, maar ik geniet er van. Merk ik aan mezelf dat het even te veel word dan gaan er grote kruizen door mijn agenda, dan neem ik gewoon vrij.

Ik kan zo genieten van kleine onbenulligheden, wandeling, ontbijtje op bed, even lekker liggen in het zonlicht in de tuinkamer luisterend naar de vogeltjes. Knutselen aan mijn website, parfum maken, zoeken naar heerlijke combinaties. Een dagje naar mijn dochters. Lekker dansen met mijn stiefzoon in een homobar. Een dagje winkelen of sauna met een vriendin of mijn man. Toeren door de Veluwe. Terrasje pakken. Een dagje rode kruis-er uithangen bij evenementen. Muziek luisteren, zingen. Naar vrienden of familie...

Ik doe niets meer wat ik zonde vind van mijn tijd, want je weet nooit wanneer je tijd is gekomen. Wanneer je jouw 'voertuig' weer terug mag schenken aan de aarde en je de reis naar de volgende sfeer mag maken. Ja ik word me bewuster van mijn sterfelijkheid, want ik word ouder. Ik ben zeker niet bang voor de dood, dankzij de prachtige en leerzame gesprekken met overledenen. Als het tijd is, is het tijd. Maar de tijd die ik heb, besteed ik sinds de overgang toch wat kritischer kijkend naar hoe ik mijn tijd wil doorbrengen in de laatste nog lange fase van mijn turbulente leventje. Het duurt nog wel even voordat ik mag gaan en die tijd ga ik graag genietend, dankbaar en liefdevol door.

Daar had ik blijkbaar de overgang van mijn lichaam voor nodig, om stil te mogen staan en terug te schakelen. Stilstaan is zeker een hele vooruitgang !!

Liefs, Bianca

'Everyday I understand the phrase "I'm getting too old for this shit" on an even deeper level'

Als je moet 'rennen', is het geen liefde, maar energieverspilling...

Sat, 30 Jun 2018 14:42:17 GMT

3. mrt, 2018

'Denk niet aan diegene die stress in je leven veroorzaken, Richt je op diegene die je doen glimlachen.'

Hoe kan het toch dat velen van ons maar als een dolle achter mensen aan blijven 'rennen' die het blijkbaar keer op keer weer voor elkaar krijgen om je pijn te doen (het is nooit goed genoeg)... Die geen of weinig rekening houden met je gevoel. En jij maar 'rennen', moeite doen, om die ene lieve bevestiging te krijgen dat je lief gevonden word. Want ja, mensen die dat al bevestigen daar doe je minder moeite voor.

Inmiddels kan ik je vertellen dat het een hele slimme manier is van die mensen om het 'rennen voor hen van jou' in stand te houden. Het is een vorm van manipuleren die je terug ziet in alle leeftijden. Alleen is het bij 'volwassenen' sluwer, volwassenen die op die manier in stand houden dat jij voor hen blijft 'rennen' om maar die bevestiging te krijgen, geven je 'net genoeg water' om je best te blijven doen. Om hoop te blijven houden. Vaak laten ze alleen iets horen als ze je nodig hebben en laten ze je ook net zo makkelijk weer vallen...

Zodra deze mensen jou een goede duidelijke bevestiging geven, dan houd jij op met 'rennen'. En daarom is dat absoluut geen optie voor hen. Omdat dit geleidelijk en vaak al vele jaren zo gaat, ben je je er vaak niet van bewust. Of je kan je het niet voorstellen dat bijvoorbeeld iemand dat doet die jou erg na staat en dierbaar is, zoals naaste familie, een 'goede' vriendin of je relatie.

Waar deze mensen vaak geen rekening mee houden is dat je tegenwoordig veel sneller bewust bent of word van wat mensen om je heen doen. De hogere trilling zorgt er voor dat je ogen wat sneller open gaan en je inzichten krijgt die je bewust maken van dit feit of je leest het ergens en dan gaat er vanzelf een lichtje branden

Denk maar niet dat dit soort 'onvolwassen volwassenen' er van leren als jij hen uiteindelijk na vele 'kopstoten' uit je leven verbant of een grote afstand neemt... Zij zullen zichzelf altijd als slachtoffer blijven zien en leggen de schuld altijd bij de ander... Jij hebt hen zomaar in de steek gelaten... Ze laten uit gemak even de redenen weg en draaien het 'verhaal' altijd in hun eigen voordeel...

Als je moet blijven 'rennen' voor iemand is het zeker geen liefde, maar tijdverspilling en verspilling van je energie. Die kan je beter steken in mensen die jou laten glimlachen en jou wel waarderen. Jou de bevestiging geven dat jij veel waard bent voor hen.

Liefs, Bianca

'When you start seeing your worth, you'll find it harder to stay around people who don't.' - unknown

Het vrouwtje met de tovernagels...

Sat, 30 Jun 2018 14:39:01 GMT

4. feb, 2018

Ik moet nog altijd terugdenken aan vele uitspraken die kinderen in mijn praktijk hebben gezegd. Ik kan dan niet anders dan glimlachen want het is vaak heel erg grappig.

Zo ook een schattig meisje van 4 of 5 jaar oud die wat jaren terug mijn praktijk binnenkwam. Erg gevoelig en lekker bijdehand, zoals een echte meid betaamd. Haar moeder, ook gevoelig, was blij verrast hoe goed de therapie bij haar dochter aansloeg en al gauw waren de klachten verdwenen als sneeuw voor de zon en haar lieve dochtertje huppelde weer vrolijk rond.

Haar moeder wilde nog wat na-behandelingen voor de zekerheid, en zo belandde de kleine meid nog af en toe op mijn behandeltafel voor een 'APKtje'. Ze kletste altijd de oren van mijn kop, heerlijk zo'n hoog en gezellig stemmetje dat de ruimte vulde met mooie verhalen, gegiegel en geschater.

Haar moeder was ondertussen blijkbaar heel nieuwsgierig geworden hoe haar dochter dit alles nou zag. Dus op een dag na de behandeling vroeg zij aan haar dochtertje:

'Lieverdje, wat denk je van Bianca? Hoe zou zij dat allemaal kunnen, kindertjes beter maken?'

Haar dochtertje keek verbaasd op en trok toen een bedenkelijk gezicht. Hmmm... dat was duidelijk een moeilijke vraag. Ik was ook zeer benieuwd naar haar antwoord, haar moeder en ik keken verwachtingsvol naar de kleine meid. Ze stapte wat achteruit als een ervaren schilder die zijn muse nog eens goed wilde bekijken en ging voor me staan en nam me uitgebreid helemaal op, van mijn tenen tot het topje van mijn kruin werd ik bekeken en gekeurd.

Ik moest ongewild denken aan het tvprogramma 'praatjesmakers' met Jochem van Gelder. Zij moest er langer over nadenken als de kids die daar aan meededen. Maar ja het is dan ook echt een moeilijke vraag.

Ineens komt er een opgeluchte zucht over haar lippen en kijkt blij en opgelucht naar mij en dan naar haar moeder.

'Ik weet het', zegt ze blij, en glimlacht van oor tot oor.

'Bianca heeft tovernagels!!', ze kijkt ons triomfantelijk aan. Wij kwamen niet meer bij. Dat was wel een heel herkenbaar 'merk' aan mij en wijkt enigzins af van andere vrouwen: mijn lange gekleurde nagels. Ze moet gedacht hebben: dat is anders aan Bianca dus... Helemaal geweldig!

Sindsdien ging ik de geschiedenis in als: "Het vrouwtje met de tovernagels." En de kleine meid geneerde zich er niet voor, iedereen mocht het weten als zij ging naar het vrouwtje met de tovernagels ...

Liefs, Bianca

'Humor is the sunshine of my mind' - Edward G. Bulwer Lytton

Ie kunt zölfs een vis zolang targen dat e tot 't water oetkomp...

Sat, 30 Jun 2018 14:35:33 GMT

19. aug, 2017

Ie kunt zölfs een vis zolang targen dat e tot 't water oetkomp = Dit is een Drents gezegde en gaat er over dat ieder mens een grens heeft aan zijn/haar verdraagzaamheid. Iedereen zal het er mee eens zijn dat gedrag van een ander tot zover wordt verdragen. Afhankelijk van je persoonlijke geduld en persoonlijkheid geef je een ander nog een kans of kansen, maar op een gegeven moment is het toch wel klaar als iemand over je grenzen blijft gaan. In hoeverre, hangt weer af hoeveel je van jezelf houd. Hoe lang laat je pijn toe?

En hoe zit dat dan met de onvoorwaardelijke liefde die je hebt naar een ouder of ouders? In hoeverre accepteer je dingen die niet door de beugel kunnen van een ouder? Ik ben er achter gekomen dat die grens bijna onmenselijk hoog ligt. Ouders, kunnen echt heel erg ver over grenzen gaan bij hun kinderen. Ongelofelijk ver. Ik krijg mensen in mijn praktijk waar hun ouders ver over hun grenzen gaan en werkelijk geestelijk mishandeld en/of gemanipuleerd worden. Het duurt dan jaren voordat het volwassen kind doorkrijgt dat dit gebeurt en het duurt ook jaren voordat het volwassen kind het besef krijgt dat dit niet meer kan. Het duurt zolang omdat je er mee bent opgegroeit. Het is een 'normaal' gegeven. Een rolverdeling waarmee je bent opgegroeid en die je is opgelegd.

Maar dan... Het volwassen kind blijft altijd met schuldgevoel zitten als het uiteindelijk na jaren ellende de knoop doorhakt. De ratio weet donders goed dat je alle recht hebt om voor jezelf te kiezen. Als je gevoelens ervaart van walging en zelfs haat, dan zijn je grenzen al veel te vaak overschreden. Je bleef toch maar gaan en toegeven... want ja het zijn toch je ouders...

Heb uw ouders lief is een waarde die er al generaties is ingebrandt. Je blijft je ouders heel lang zien als 'ouders' met alles wat in dat plaatje past en pas na jaren als 'mens' met al hun hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Als kind zie je je ouders als geweldig en als voorbeeld want je bent er van afhankelijk. Je kleurt zelf het plaatje in waar dingen ontbreken, vergoedelijkt met allerlei redenenen, want je wilt dat plaatje niet kapot maken die je ingekleurt hebt van hoe het zou moeten zijn.

Kinderen die ouders hebben met narcistische trekken zullen dit verhaal herkennen. Die ouders hebben twee of meerdere gezichten en zijn zeer berekenend. Mensen die fijne liefhebbende ouders hebben kunnen zich hier helemaal niets bij voorstellen. Acht jezelf zeer gelukkig en koester je ouders als ze liefhebbend zijn.

De kinderen met egoïstische narcistische ouders, die er toch erg veel zijn helaas: je hebt het recht om voor jezelf te kiezen. Jij mag bepalen waar jouw grenzen liggen en niemand anders. Laat je niet meer manipuleren en neem zelf de touwtjes in handen. Geef jezelf daarvoor de tijd. Het is een langzame pijnlijke strijd en proces van binnen tussen je trouw aan je ouder, je innerlijke kind en je volwassen ik die het niet meer wil en kan. Hou van jezelf en gun jezelf de controle terug.

Liefs, Bianca

'Vrijheid bestaat in het erkennen van grenzen' - Krishnamurti

Wat je denkt, ben je zelf... Als je dat maar weet!

Sat, 30 Jun 2018 14:31:54 GMT

11. jul, 2017

Ik krijg veel mensen in de praktijk waarvan de gedachtenwereld helemaal vervormd is. Niet meer gebaseerd op de realiteit maar puur gedreven wordt door onzekerheid en angst.

Zo word je niet altijd geboren... zo word je gevormd... Je basis van je gedachten- en gevoelswereld worden gevormd in je kindertijd. Wat je dan te horen krijgt, neem je aan voor waar. Het gezin waarin je opgroeit heeft de allerbelangrijkste rol in je leven. Hoe je ondersteunt, verzorgt of misschien juist afgekraakt wordt, vormt langzaam je denkwereld.

Ook genen hebben hier invloed op: ben je van huis uit onzeker, zenuwachtig. Is er in je familie veel geestelijke onstabiliteit kan dit ook flink van invloed zijn, hoe je gaat denken over jezelf en je omgeving.

Het zijn vaak gedachten die jou belemmeren iets te ondernemen of beslissingen te nemen die in je eigen voordeel zijn. Als de gedachte overheerst dat je geen recht hebt om zelf iets te bepalen. Dat je minder waard bent als een ander, een ander altijd op een voetstuk zet.

Je komt daar achter door je gedachten te gaan observeren en volgen. Tonen je gedachten vluchtgedrag als het aankomt op beslissingen die je moet nemen voor jezelf? Of het verklaren waarom iemand iets zegt of doet wat jou pijn doet? Denk je vaak dat het toch niet gaat lukken of dat je het toch niet kan? Hoe vaak denk je: laat maar?

Wat je denkt, ben jezelf: je gedachtenwereld maakt jou of breekt jou. Het kan de wereld om je heen mooi of verschrikkelijk maken. Je kan jezelf een gevangenen maken in je eigen hoofd. Gevangen in negatieve, ontwijkende gedachten waardoor je in een soort cocon leeft waar je helemaal niet in wil zitten.

Draai alle negatieve gedachten eens om. Gun jezelf meer! Jij bent een prachtig mens, hoe je het ook draait of keert in je hoofd! Jij bent mooi, lief en bijzonder! Een sterrenkind die net als een ieder ander recht heeft te doen waar je blij van wordt !!! Jij hebt ook recht op geluk en geluk maak jezelf: in je hoofd. Wees eens lief naar jezelf, in je gedachtenwereld, je verdient het na al die 'geestelijke mishandeling' die je jezelf aandoet ! Je bent bijzonder hoe dan ook, want: je bent... je leeft... Wat je denkt ben jezelf... als je dat maar weet!

Liefs, Bianca

'What you think of yourself is much more important then what others think of you' - Marcus Annaeus Seneca

Jong blijven ... kan dat ?

Sat, 30 Jun 2018 14:26:26 GMT

13. dec, 2016

Weet je nog? Vroeger toen je klein was, toen je kon zitten op de bank na het kijken van een leuke (!) kinderfilm of serie. Toen had je die namelijk nog. Dromen dat je zelf in die film zit of serie en de mooiste avonturen beleeft. Keihard rennen naar die schommel die nog leeg is en uren zo hoog mogelijk de lucht in en fantaseren dat je vliegt als een vogel... Een tak als zweepje en je skippybal is het paard... hop daar ging je met een rotgang in jouw fanatasie.. De skippybal netjes geparkeerd in een parkeervak en het touw vast aan de boom, zodat het 'paard' niet weg kan.

Dagdromen in de klas... wie deed dat niet bij een ubersaaie les... Wat deed je dan in die dagdromen? Was je een held, vogel, princes of krijger? Beleefde je avonturen of was je aan het reizen? Was je al aan het werk in het bedrijf van papa of aan het knippen in je eigen salon? De dagdromen konden levensecht zijn en daar werd je erg gelukkig van... even vluchten uit de realiteit. Even in je eigen wereldje.

Hoe lang ben je echt kind geweest? Hoe lang mocht je echt kind zijn? Kinderen die lang kind hebben mogen zijn, zijn echt bevoorrecht. Zijn minder moeilijke denkers, minder bezig met hoe je over komt of dat het wel goed genoeg is. Meer relaxed en evenwichtiger.

Het merendeel van de volwassenen van nu mochten niet zo heel lang kind zijn. Ook de kinderen van nu mogen maar heel kort kinderen zijn. Je werd en wordt al snel in een harnas gehezen van duizenden regeltjes... Je moet aan van alles voldoen. Een kweekplaats van onzekerheid ten top. Geen tijd om te wennen aan het mens zijn en het proces van het groeien...

Waarom worden kinderen dolgelukkig als je met ze naar een pretpark gaan? Daar mogen ze even kind zijn, ravotten, spelen, rennen, gek doen, gillen etc. Hun fantasie mag even los...

Dus hoe kan je als volwassenen daar iets mee? Als je herkend dat je maar kort kind mocht zijn, zoek eens een schommel op, ga in het pretpark meespelen met je kinderen of kleinkinderen.

Maar hoe mooi is het hierover te fantaseren !!! Jazeker lieve mensen, dagdromen verleer je niet, dat is net als fietsen Eens geen tv, maar even lekker in zo'n heerlijke dagdroom waar je als prins of prinses te paard door het woud gallopeert.

Misschien heb je nog sprookjesplaten liggen van vroeger... Fantaseer weer net als vroeger, je doet er niemand kwaad mee en je bent weer even zo vrij en blij als een kind. Inhalen wat je hebt misgelopen.

Wat nog intenser is samen met je innerlijke kind (die te vinden is in je buikgebied) lekker spelen. Concentreer je op een tijd uit je jeugd die wat minder was en ga dan in je buik. Zoek in gedachten je innerlijke kind daar op en tracteer haar of hem met een leuk uitje.

Jong blijven... kan dat? Jazeker !!

Liefs, Bianca

'You're never too old to be young' - Snow white

Kom voor jezelf op, als je durft !

Sat, 30 Jun 2018 14:16:25 GMT

27. mrt, 2017

Hoe vaak betrap je jezelf op het ontbreken van energie, moed en positiviteit? Hoe makkelijk is het om op de 'automaat' te staan en alles maar te accepteren hoe het op je pad komt. Heel vaak vergeten mensen dat ze heel veel zelf in de hand hebben. Soms maar even wat moeite hoeven te doen om een situatie 180 graden te draaien.

Maar hebben we niet geleerd alles maar te nemen hoe het komt. Te luisteren naar mensen die het gewend zijn te bepalen. Luisteren naar anderen kan ook heel handig zijn: zolang ik niet hoef te bepalen, hoef ik ook geen verantwoording te nemen... Kan ik niets fout doen...

Heel vaak als het je ontbreekt aan energie, moed en positiviteit is dat vaak een teken dat iemand anders teveel voor jou of over jou bepaalt waar je eigenlijk niet blij mee bent of dat je de situatie hebt geaccepteerd, maar het eigenlijk anders wilt. Misschien is er geen ruimte om jezelf te kunnen zijn of jezelf te ontwikkelen. Misschien maak je jezelf wijs dat het zo hoort in een relatie/situatie zodat je het niet hoeft te veranderen, lees: confrontatie aan te gaan met anderen of jezelf...

Een ander wil vaak de situatie niet veranderen, want die ander vind het prima zo. Dus wil je verandering, dan moet JIJ iets doen. Jij hebt net zo veel recht als ieder ander om je mening te zeggen en te veranderen waar je niet blij van word. Die ander heeft niet het alleen-zeggenschap. Jij mag ook bepalen! Dat is heel moeilijk als je dat niet gewend bent, maar geloof me, het word steeds makkelijker.

Als je jezelf maar net zo veel waard vind als een ander. Zelfwaarde is een belangrijk onderdeel van het vinden dat je evenveel recht hebt op geluk en zeggenschap.

Komop! Kom voor jezelf op, als je durft ! Je zal zien dat er verandering gaat plaats vinden.

Liefs, Bianca

'Be the change you want to see' - Mahatma Gandhi

Satire... Je kan ook over-drijven... Hormonen in een overgang...

Sat, 30 Jun 2018 14:07:55 GMT

30. nov, 2016

Ken je dat? Dat hormonen even de baas zijn? De ratio um gepeerd is? De 'overgang' kan werkelijk een 'overgang' zijn van lief, fijn en zen naar pseudo-psychopaat, surrogaat monster en een lopende baarmoeder met overstuurde eierstokken... Zo rond DIE tijd van de maandelijkse ongemakkelijke week.

Op het toppunt van de overgang is ook het hoogtepunt aangebroken... Je bent zo in de overgang verzeilt geraakt dat je rond die ENE week zelfs jezelf betrapt van onredelijkheid tegen jezelf nota bene! Dat je jezelf streng moet aanspreken om niet gillend gek te worden van jezelf: "Jeetje man doe eens ff normaal joh, wat ben jij onredelijk !!!"

De hormonen gieren door je getergde lijf die ineens van vorm veranderd waar je dat helemaal niet wilt... Vocht vasthouden... joh daar kan je een aquarium mee vullen... of je bed... Pfff... warm: gooi die deur open... pfff koud: de termostaat op 25 graden... Het water loopt al druppelend over je rug... Waar komt al dat verdomde water ineens vandaan? Het is niet zo dat je ineens meer gaat drinken of zo.

En als iets je niet zindt dan hoor je jezelf spreken met een stem waar Dexter, een seriemoordenaar & psychopaat, bang van zou worden... Je man die je aankijkt met een blik van angst en even niets meer zegt, maar zijn hersenen overuren maken. Alleen een autist of een beroeps-psychopaat overleeft zo iets denk ik... Voor anderen: traumatische tijd! Dan zie je die mannen ineens in duurdere auto's gaan rijden en met toupetjes... Hun hele eigenwaarde naar de klote, naar God...

Echt ... Iemand die mij durft te bellen in DIE week met een enquete of mij iets wil aansmeren... die is van mij... Dat zijn mijn afreageer-momentjes-op-irritante-vragende-mensen die dan gewoon afhaken!!! Durven op te hangen!!! Het is hun werk om door te vragen, maar nee... die kunnen niet op tegen dat surrogaat monster... heeeerlijk... Dat is zo'n beetje een sport geworden in DIE week Ongegeneerd en legaal afreageren van overstuurde emoties afkomstig van een baarmoeder die er mee wil kappen, maar er nog niet helemaal klaar mee is... Zelfs de meest volhardende doorgewinterde verkopers haken met bosjes af... En daar word ik dan blij van... Ja echt... heel blij... Eindelijk wraak, is die uitgeputte baarmoeder toch nog ergens goed voor

Liefs, Bianca

'Soms dragen mijn hormonen kleine feesthoedjes' - Anoniem

Niet zoef, maar zen...

Sat, 30 Jun 2018 14:03:48 GMT

21. nov, 2016

Vaak wordt mij gevraagd in de praktijk: “Goh hoe doe je dat nou: Zen zijn? Ik ben blij dat ik s'avonds mijn schoenen uit kan gooien en eventjes op de bank kan zitten, blij dat ik het leven heb.” Ja, het leven in deze tijd vraagt veel van ons en de tijd lijkt ook steeds sneller te gaan. Velen leven een ietwat 'gehaast' leven waarin zoveel 'moet' en zo weinig 'mag'.

Ook hoor ik mensen wel eens zeggen: “Joh dat mediteren... daar heb ik toch helemaal geen tijd voor!” Als ik dan vraag: “ Wat houdt mediteren in, denk je?” Dan krijg ik ingewikkelde verhalen te horen, dat je uren heel stil moet liggen of zitten met 'zweefmuziek' op de achtergrond, wierook en kaarsjes aan en je mag absoluut aan niets denken.

Ik moet dan altijd erg grinniken, dat is het beeld wat zoveel mensen hebben van mediteren. Tja, als je een monnik bent die in een grot woont en geen vrouw, geen jengelende kinderen, geen familie en geen vervelende schoonmoeder heeft, dan is dat misschien haalbaar. Maar hier in het westen is dat zeker niet haalbaar en zeker niet voor vrouwen! Mannen hebben de luxe van een 'nothing-box' in hun hoofd waar ze even lekker kunnen vertoeven, wij vrouwen denken toch altijd overal aan.

Maar oh, oh, wat is het belangrijk toch even tijd voor jezelf te nemen en even te 'onthaasten'. Want continu haastig en gespannen 'rondrennen' zorgt voor veel verkrampingen in je lichaam en stress is erg ziekmakend.

Onderzoek heeft aangetoond dat Meditatie iets toe kan voegen aan iemands geestelijk en lichamelijk welzijn. Meditatie brengt de hersenactiviteit in een alpha-staat en stimuleert daardoor genezing.

Het is wetenschappelijk bewezen dat Meditatie de bloeddruk kan verlagen en pijn en stress kan doen afnemen. Hierdoor is er minder kans op depressie, verbeterde concentratievermogen en geheugen, meer vitaliteit en emotionele stabiliteit.

Het is bewezen dat mensen die regelmatig mediteren meer in balans zijn en gelukkiger.
Al met al een goede reden om je eens te verdiepen in het mediteren. Het is echt de moeite waard.

Gelukkig is er een simpele en meer westerse manier van Zen zijn! De volgende meditatie is prima en overal toe te passen (zeker als je je goed kan afsluiten) en 2 minuten is al voldoende!

Stap 1: Ga rustig zitten of liggen met muziek die je prettig vind of geen muziek.
Stap 2: Zoek in gedachten een fijne plek op. ( bv. die fijne vakantieplek)
Stap 3: Ga daar lekker zitten in gedachten en neem de omgeving goed in je op.
Stap 4: Probeer de omgeving te ruiken, bv. Vers gemaaid gras of zeelucht.
Stap 5: Probeer de omgeving te horen, bv. De vogeltjes of de golven in de zee.
Stap 6: Elke keer als er een gedachte langskomt mag die gedachte er zijn. Je hoeft er niets mee te doen. Je pakt de gedachte op maakt er een 'propje' van en stuur de gedachte weg op een wolkje of laat het wegvaren met een bootje. Dit doe je steeds als er een gedachte voorbij komt.
Stap 7: Als de gedachte weer weg is, doe je stap 4, 5 en 6.

Stop gewoon als je onrustig word. Simpel en niet frustrerend. Zelfs op de wc zou je dit even kunnen doen. Je creëert je eigen 'paradijsje' waar je lekker kan vertoeven als je voelt dat je gespannen en/of gestresst bent.

Bepaal zelf wanneer je niet Zoef, maar Zen bent.

Liefs, Bianca

'Ouiet the mind, and the soul will speak' - Ma Saya Sati Bhagavati

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden...

Mon, 25 Jun 2018 13:48:37 GMT

5. nov, 2016

De betekenis van het speekwoord: ' Een wond die niet meteen goed en grondig wordt behandeld, gaat ontsteken en daardoor stinken. De 'zachte' behandeling van de heelmeester is weliswaar op dat moment minder pijnlijk voor de patiënt, maar veroorzaakt later juist méér pijn. '

Vergoedelijken en blijven toegeven... Vaak denk je mensen te helpen door altijd maar begripvol te zijn en grenzeloos over je hart te strijken. Niets is minder waar. Je 'helpt' ze bijvoorbeeld afhankelijk te blijven of laat ze niet inzien dat hun gedrag eigenlijk niet kan. Je brengt ze niets bij van normen of waarden en... je bent vooral niet eerlijk. Niet tegen de ander, maar ook niet tegen jezelf. Het is erg onduidelijk. Je houd iets in stand en je kan je afvragen: waarom doe je dat?

Vind je de confrontatie te moeilijk? Ben je bang voor tegenstand? Om verlaten te worden? Ben je bang om niet meer nodig te zijn? Heb je geen puf om het te veranderen? Wil je het eigenlijk niet zien zodat je er niets mee hoeft? Is het angst? Is het gewoonte?

En dat is niet alleen van volwassenen naar volwassenen... Het gebeurt tegenwoordig ook erg veel van volwassenen naar kinderen...

Probeer te beseffen dat je de ander niet helpt hiermee en ook zeker jezelf niet. Soms is het heel goed om eens even goed de waarheid te zeggen. Dat zou je zelf ook willen toch? Dat de ander eerlijk is naar jou? Probeer er achter te komen wat je weerhoud om eerlijk en oprecht te zijn en vooral duidelijk te zijn en voorkom ellende voor de ander en jezelf... zorg dat de wonden niet gaan stinken !

Liefs, Bianca

'Honesty is the highest form of intimacy' - Mantra yoga Mag

Een cappucino met een vleugje begrip en twee klontjes zelfliefde graag...

Mon, 25 Jun 2018 13:34:03 GMT

20. okt, 2016

Het valt mij op dat er steeds meer mensen eenzaam zijn. Hunkerend naar wat begrip, rust en aandacht. Maar wij zijn een trots volk en zijn toch vaak gewend onze eigen boontjes te doppen. Hulp vragen of klagen... dat doe je toch niet. Er wordt dan gewezen naar die ziekelijk aandachtvragende claimende buurvrouw of schoonmoeder. Zo wil ik niet overkomen hoor !! Ik doe het liever allemaal zelf.. Toch komt er dan een moment dat je het even niet zelf kan, tegen zoveel dingen aanloopt die je al zolang hebt weggeduwd. Je voelt je onbegrepen, niet geliefd, depressief... eenzaam en alleen. Waarom valt het niemand op, vraag je je dan af... Iedereen ziet toch dat het niet zo goed gaat...

En daar ga je de mist in!!! NEE er is niemand die het 'ziet', omdat je het niet laat zien! Je blijft bijvoorbeeld; lachen, grapjes maken, het mensen naar de zin maken. Tuurlijk regel jij wel die kaartjes voor het feestje, tuurlijk bak jij wel even die muffins... zo gedaan. Kon je geen oppas vinden? Kom maar op met die vier koters van je, ik pas wel even op ze, is toch gezellig, blijf je daarna lekker even een bakje doen, kunnen we gelijk even bijkletsen... Tuurlijk maak ik een vier-gangendiner als je baas komt eten schat... En als er dan iemand vraagt: 'Gaat het wel goed met je, je ziet er zo moe uit..'. Wees eens eerlijk, wat krijgen ze dan als antwoord: 'Tuurlijk meid, het gaat prima ! Beetje moe dat is alles...

Dus je hoopt dat er iemand tegen je zegt dat het niet goed met je gaat, dat iemand ziet dat het niet goed met je gaat. Tegelijkertijd wil je niet zeuren en zielig lijken en geen aansteller zijn en ga je dus door tot je echt niet meer kan. Niet willen toegeven -versus- eigenlijk heel graag hulp willen, maar dat niet te hoeven zeggen... Begrijp je dat dit altijd leidt tot te ver over je grenzen gaan?

Lieve 'stiekem en stoere' eenzame verdrietige mensen: Je bent geen aansteller als je hulp vraagt. Dat leeft in je hoofd, dat is wat jij invult wat een ander wel niet zal denken. Dat is waar jij je aan ergert bij ziekelijk aandachtvragende mensen. Waarom komen die altijd op je pad denk je? Je trekt zulke mensen aan door de kracht die je uitstraalt. Waarom erger je je aan hen? Omdat zij iets durven wat jij niet durft en eigenlijk graag wilt: Hulp vragen!

Dus wacht niet tot je naar adem snakkend met je tong op de grond ligt ! Wees eens lief voor jezelf en zeg eens NEE tegen al die vragen van anderen! Neem niet altijd maar die verantwoordelijkheid over omdat je denkt dat het zo hoort omdat jij sterk bent en het kan. Die ander kan het ook, ze kunnen veel meer als dat je denkt, die mensen die zich zo afhankelijk opstellen... Jij bent er ook nog!

So keep calm en vraag eens om een cappucino met een vleugje begrip en twee klontjes zelfliefde !

Liefs, Bianca

'Be careful how you are talking to yourself, because you are listening' - Lisa M. Hayes

Helaas u bent beland op een kruispunt… u komt nog even niet langs start…

Mon, 25 Jun 2018 13:13:09 GMT

29. sep, 2016

Je voelt je niet lekker in je velletje en je hebt zo'n bleeeh- gevoel… Wie kent het niet, je komt allemaal wel eens op zo'n punt in je leven dat je het even niet meer weet welke kant je uit moet.

Alles gaat automatisch zijn gangetje, maar het voelt op de een of andere manier niet meer goed en fijn. Alsof je leventje doordenderd en je er schaapachtig naast staat te kijken.

Je wilt van alles en ook weer helemaal niets. De wilde plannen van weleer komen om de hoek zeilen en probeert je uit alle macht een andere kant op te drijven. Je twijfelt bijna over alles op alle gebieden wat er in je leventje is en afspeelt.

Je wordt als het ware overdonderd door allerlei levensvragen: Ben je wel gelukkig? Is dit alles? Wil je dit nog wel? Vind je het nog wel leuk? Wat wil ik nou eigenlijk? Je hebt een kort lontje, je kan weinig hebben en vind alles irritant. Je gaat je hele lijst vrienden af en met sommigen heb je het helemaal gehad als ze weer eens over je grenzen stappen. Grenzeloos gedrag kan je nu ineens prima afwijzen. Je bent er gewoon HE-LE-MAAL klaar mee.

Tja en dan…. Je staat daar wat wezeloos voor je uit te staren op dat kruispunt, wetende dat het niet fijn voelt, maar niet wetende wat nu te doen… Alsof je leventje van zijn automaat is afgezet en je ineens weer moet schakelen. Je wordt je steeds bewuster. Dus heb je ook meer irritaties en emoties.

Heel raar, maar dat gebeurt dus heel vaak bij mensen, alsof 'iemand' ineens je leventje op de 'handrem' zet en van de 'automaat' naar 'schakelen'. Alsof je ineens een mokerslag krijgt en heel hardhandig wordt wakker geschud en er in je oor wordt geroepen: Hey wakker worden !!!! Waar ben je nou helemaal mee bezig !!!

Het is behoorlijk verwarrend omdat je het idee had, toen je leventje nog op de automaat stond, dat het prima was. Maar na de nodige levensvragen afgevuurd gekregen te hebben en bewust kijken, ga je toch behoorlijke twijfels krijgen. Alles wordt even onder zo'n enorm groot vergrootglas gelegd, waar je bij wijze van spreken op Jupiter iemand kan zien dansen… Alsof je 'hogere zelf' je even bewust wilt maken en zich afvraagt: 'Gaat het nog allemaal wel goed met jou?'

Na zo'n 'bezinnings-tijd' veranderd er altijd behoorlijk wat. Je kan nog beter je grenzen aangeven, en het gebeurt zelfs dat je een nieuwe baan en/of nieuw huis en/of nieuwe vriend of vriendin zoekt. Dus er achter gekomen bent dat je helemaal niet zo gelukkig was als je jezelf wijs maakte. Anderen komen er achter dat ze juist niets willen veranderen en krijgen vernieuwde waardering voor hun leventje die ze leven. Gaan daar zorgvuldiger mee om en vinden het niet allemaal maar 'normaal' meer.

Kortom… Zo'n kruispunt-gevoel heeft altijd zin en je wordt er zeker veel wijzer door. Het valt alleen niet altijd mee om daar doorheen te worstelen... zolang je uiteindelijk maar bij een 'nieuwe' start terecht komt

Liefs, Bianca

'I Don't Know Where I'm Going But, I'm On My Way' – Carl Sagan

Klapperende chakra's, je zal er maar last van hebben...

Mon, 25 Jun 2018 13:10:17 GMT

20. sep, 2016

Jaren geleden werd ik gebeld door een mevrouw uit Amsterdam. Zij vertelde, met een plat Amsterdams accent, dat ze al een tijdje last had van klapperde chakra's. Zij was daarmee naar de dokter gestapt... Langzaam beginnen er in mijn hoofd de volgende beelden te vormen wat er zich zo ongeveer afgespeeld moet hebben, terwijl ik verder luister naar haar boeiende verhaal:

Ik zie een ietwat gezette dame van middelbare leeftijd kordaat de spreekkamer van de dokter binnenstappen. Ze gaat zitten tegenover de dokter met haar tas op schoot en zegt hard met haar duidelijk plat Amsterdams accent: 'Dokter, ik heb klapperende chakra's!'

De dokter schraapt zijn keel en zijn volle grijze wenkbrauwen bereiken zowaar bijna de plek waar ooit zijn haargrens moet hebben gezeten.

'Euh…' ,stamelt hij, 'Klapperende chakra's, mevrouw?'

'Ja dokter, klapperende chakra's! Ik ken ze namelijk voelen ziet u en de buuf zei ook al dat het dat wel eens zou kunnen zijn!'

De dokter zucht eens diep en bedenkt voor de zoveelste keer die dag dat het tijd wordt dat hij met pensioen gaat. Hij kijkt naar de vrouw voor hem die hem vragend en serieus aankijkt.

Hij wrijft over zijn achterhoofd en zegt ietwat benepen: 'Tja mevrouw, daar kan ik weinig mee eerlijk gezegd. Wat zijn de klachten die u heeft, kunt u me uitleggen wat u precies voelt?'

'Ik voel klapperende chakra's dokter, ze klapperen alle kanten op en daar heb ik last van', zegt ze parmantig, maar kordaat.

'Hm, hm', zegt de dokter en zucht nog eens diep en kijkt naar de klok. 'Tja dan zit er niets anders op u te adviseren een therapeut of iets dergelijks te zoeken die verstand heeft van chakra's, mevrouw. Mocht dat niet helpen, kunt u altijd terug komen', zegt de dokter, enigszins opgelucht, toen hij de dame zag knikken als reactie op zijn voorstel.

En zo kwam deze geweldige, grappige en lieve dame bij mij in de praktijk terecht. Ik heb haar van haar 'klapperende' chakra's afgeholpen. Ze kon weer goed slapen en voelde zich weer meer energiek, kon weer genieten en deed weer zelf haar huishouden. Ik denk nog wel eens aan haar en dan verschijnt er altijd een lach op mijn gezicht. Een dame met haar hart op haar tong en lef zoals je die nog maar zelden ziet.

Ik hoor het haar nog zeggen toen ze er de laatste keer was: 'Ik heb die dokter nog effe gebeld hoor en gezegd dat jij het probleem heb opgelost. Die man begreep er helemaal geen snars van joh! Maar ik ben er blij mee hoor, wijffie!'

Liefs, Bianca

'Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.' Dr. Seuss

Help, mijn man is knusser...

Mon, 25 Jun 2018 13:04:46 GMT

15. sep, 2016

Het is wat, gaan die mannen ineens ook aan zichzelf werken! De paniek was in haar ogen te zien. Ja ze had inderdaad aangegeven dat ze haar man wat romantischer zou willen zien, wat meer aandacht was ook geen overbodige luxe... Maar dat haar man zou veranderen in een veredelde Don Juan... Dat was haar toch wel een beetje te veel... al dat geknuffel en vast willen houden... Wil hij op onze leeftijd ineens mijn hand vasthouden... Wat zullen de mensen wel niet denken...

Hmmm... misschien waren haar verwachtingen van vroeger nu toch echt niet haar verwachtingen meer... Want nu hij is, waar ze al jaren naar 'verlangde', krijgt ze de kriebels van hem. 'E rg he', zegt ze, ' Doet hij eindelijk eens wat liever, word ik er niet goed van...' Ze zucht en laat haar schouders hangen. ' Hij doet zo z'n best, ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om er iets van te zeggen. 'Maar oh wat verlang ik naar die ouwe zuurpruim achter zijn krantje. Komt maar met wilde ideeën , weekendjes weg, alsof het allemaal niets kost'.

Was ze misschien dan toch wel content met haar man, hoe hij 'was'. Ja dat was ze achteraf bezien eigenlijk wel. Sterker nog, ze wil helemaal geen weekendjes weg. Maar hoe kwam haar man dan op dat soort ideeën? 'Raar toch he.. heb ik jaren om lopen zeuren: je geeft me geen aandacht, zit maar achter je krantje te turen tot het eten klaar is. We gaan nooit eens een weekendje weg zoals andere echtparen die we kennen... en nu... nu wil ik dat eigenlijk helemaal niet, al dat gedoe...'

Hoe dat toch zo kwam, die verandering? Toen ze weer eens klaagde dat ze niet gelukkig was, sprong hij op vanuit zijn stoel en vanachter zijn krant en zei dat hij het ging veranderen... Hij is blijkbaar een man van zijn woord...

'Denk je dat hij weekendjes weg wil? Of doet hij dit voor jou?'

'Nee, ik denk dat hij het voor mij doet, want hij is een echte huismus... en blijkbaar ben ik dat inmiddels ook geworden. Ik heb er eigenlijk niet meer bij stilgestaan of ik dat nog wel echt wilde. Tja... het was een soort gewoonte om hierover te klagen denk ik. Het lijkt wel of hij een snelcursus: hoe- geef- ik- mijn- vrouw- een- overdosis- aandacht heeft gevolgd.' Ze grinnikt, ze kijkt vertederd als ze zegt: 'Ja als hij iets doet, dan doet hij het goed.'

'Misschien hoopt hij wel stiekem dat je niet wil, zodat hij weer lekker in zijn stoel achterover kan zitten achter zijn krantje'. '

Denk je?'

'Ja dat denk ik, ik denk dat jouw man heel erg slim is en jou even een poepje laat ruiken.'

'Dat zou een pak van mijn hart zijn, want dit hou ik niet vol hoor!'

'Er is maar één manier om er achter te komen...'

Een week later: 'Je had gelijk, hij zit weer tevreden in zijn stoel. We hebben het er uitgebreid over gehad. Het was een fijn gesprek. Hij geeft me wel wat meer aandacht, want dat beviel hem wel en mij ook. Maar we blijven lekker thuis en genieten van onze mooie tuin. Ik voel me weer gelukkig.'

Oost west, thuis toch het best... Be careful what you wish for... It may come true

Deed me denken aan vrouwen die winkelen: alle winkels af gaan en toch weer terug naar die eerste winkel.. Vrouwen snappen precies wat ik nu bedoel.

Liefs, Bianca

'A Woman Who Doesn't Change Her Mind Doesn't Have One' - Fillmore East and Winterland

Waarom simpel doen als het moeilijk kan?

Sun, 24 Jun 2018 20:24:38 GMT

8. sep, 2016

Wat zitten we soms toch raar in elkaar, wat maken we het ons toch vaak moeilijk. Een hobby van de meeste mensen is toch wel: hoe kan ik dit probleem zo moeilijk mogelijk oplossen met zoveel mogelijk omwegen. Want ik krijg zo vaak te horen in mijn praktijk: 'Jeetje dat had ik zelf ook wel kunnen bedenken! De oplossing is zo simpel!' Ja dat klopt inderdaad, de oplossing is vaak heel simpel, je moet er alleen even opkomen.

En waarom kom je er niet op? Precies, omdat je veel te moeilijk denkt. Oplossingen liggen vaak zo voor de hand, maar wordt niet gezien. Hoe dat komt? Omdat de simpelste oplossingen ook vaak de moeilijkste zijn; je bent bevooroordeeld; te streng voor jezelf; emotioneel betrokken en veeeel te hard voor jezelf. Je moet het allemaal maar kunnen en vooral allemaal kunnen dragen.

Weet je wat zo bijzonder is? Als je jouw probleem verplaatst naar bijvoorbeeld een hele goede vriendin die dan bij jou komt om advies te vragen. Dan weet je ineens wel wat de oplossing is. Dit komt omdat je jouw dierbare vriendin wel alles gunt en veel minder hard bent voor je vriendin dan voor jezelf.

Dus... als je het moeilijk vind om een oplossing te vinden: verplaats het probleem naar een dierbare en laat deze in gedachte jouw advies vragen. Het advies wat je aan je dierbare geeft, die ga je zelf opvolgen. Probeer het maar eens. Dan ben je zoveel liever voor jezelf en veel minder streng en hard

Liefs, Bianca

'Life is really simple but we insist on making it complicated.' – confucius

Lijden is altijd een keuze...

Sun, 24 Jun 2018 20:20:15 GMT

29. aug, 2016

Dat is hard gezegd zal je misschien zeggen, maar het is echt zo. Je hebt namelijk altijd een keuze als je in een moeilijke positie of situatie bent. Je hebt de keuze 'te lijden' of 'te accepteren en er wat mee te doen'. Want wat is lijden? Lijden is angst. En als je je laat leiden door angst dan lijd je, want er veranderd niets. We zijn zo geïndoctrineerd door opvoeding en de omgeving. We komen al heel vroeg in contact met angst als kind. En later als je ouder bent zal 'het kind' in jou veel gedachten baseren op alles wat niet goed is.

Wat zo mooi is, is dat je ook een hogere, wijzere zelf hebt. De hogere zelf is verbonden met de hogere bron. Daar waar alle lessen zijn geleerd, daar waar alles is ervaren en gevoeld. Als je je door angst laat leiden, heb je weinig contact met je hogere zelf. Maar als je loslaat en je je kan richten op overgave... Dan kan je de angst loslaten en je richten op je hogere zelf. Door geen angst meer te hebben en de wijsheid van je hogere zelf te accepteren, kom je in actie!

Dus in plaats van 'willen lijden', laat je leiden door de wijsheid die in jou zit Geloof me, de antwoorden zijn al in jou... laat je angst los, zodat je je kan verbinden met je hogere zelf.

Liefs, Bianca

“You’re braver than you believe, and stronger than you seem, and smarter than you think.”– A.A. Milne

Hoe gedachten het uitwisselen van energie bepalen...

Sun, 24 Jun 2018 20:15:07 GMT

23. aug, 2016

Gedachtengoed is zeer krachtig. Kijk maar eens hoe gedachten kunnen uitmaken hoe je je voelt. Mensen om je heen kunnen door hun gedachtengoed jou beïnvloeden. Je kent het vast wel: meerdere telefoontjes van iemand in je omgeving die door een zware tijd gaat. Vol negatieve uitingen hoe moeilijk en zwaar het is. En jij die je best doet deze negatieve gedachten om te zetten om je vriend, vriendin of familielid uit dit negatieve spiraal te halen. De persoon die in dit spiraal 'vastzit' kan geen positief iets meer vinden. Je goedbedoelde adviezen en positiviteit worden zonder meer in de wind geslagen. Voor elk positieve opmerking wordt een negatief tegenbericht bedacht om toch vooral te 'bewijzen' hoe zwaar hij of zij het heeft.

Het kost je heel veel energie, want als iemand die negatief ingesteld is, eenmaal in zo'n negatief spiraal zit wil hij of zij daar vaak in gedijen. Na zo'n gesprek leg je doodmoe en 'leeg' de telefoon neer. Je voelt je helemaal 'leeggezogen'.

Wat gebeurd er nou eigenlijk als je zo'n negatieve 'waterval' over je heen krijgt? Diegene die het zo zwaar heeft, krijgt energie van jou. Doordat je zoveel moeite doet om de ander 'er uit' te halen, genereerd dat voor hen lichtere energie. Zij zijn na dat telefoontje helemaal opgevuld met energie. Je krijgt dan vaak de opmerking: 'Dat had ik even nodig, ik voel me al een stuk beter!'.

Negatieve energie is namelijk erg zwaar. Denk maar aan tijden dat je het moeilijk had, dat voelt zwaar. Als je positief en blij bent voel je je licht en energiek. Als iemand van jou dan dankbaar gebruik maakt (van jouw positiviteit) wordt de energie van de ander lichter en die van jou zwaarder. De 'ellende' is dat sommige mensen (met een negatieve instelling) daar zo'n beetje verslaafd aan raken. Zij blijven bellen en gebruik maken van jouw positieve energie. Dit maakt jou moe en kan zelfs, als je dit lange tijd doet, neerslachtig maken. M.a.w. het beïnvloed jouw zijn.

Hoe meer moeite jij doet, hoe meer negatieve 'dingen' er tegenover gezet worden, want dat levert hen energie op. Ook al is het uiteindelijke probleem opgelost, er worden nieuwe problemen bedacht of zelfs 'geregeld', zodat er daar weer energie uitgehaald kan worden. Hiervan is de betreffende persoon zich niet bewust. Het voelt voor hen fijn dat ze zo belangrijk zijn en zielig gevonden worden. Dat gevoel is blijkbaar verslavend voor hen. Om dat gevoel in stand te houden worden er altijd nieuwe problemen gecreëerd.

Hoe kan je hier mee omgaan, want je leeft mee met deze persoon. Je wil deze persoon niet laten vallen. Toch zal je grens hierdoor erg uitgedaagd worden. Want ook jij hebt een grens die uiteindelijk overschreden wordt. Dit resulteerd vaak in het verbreken of negeren van de betreffende persoon.

De oplossing is eigenlijk 'simpel'. De energie wordt gegenereerd door het moeite doen en oplossingen aandragen, waar de ander vervolgens niets mee doet, of weer komt met een volgend probleem. Dat is precies wat je dus niet moet doen. In plaats van met oplossingen te komen en de verantwoording overnemen ga je het probleem bij de ander laten. Hoe help je dan de ander?

Door ze zelf te laten nadenken. Dit kan je doen met opmerkingen als: 'wat zou je nu kunnen helpen om je beter te voelen?' 'Wat denk je dat goed zou zijn om nu te doen?' 'Hoe is het probleem ontstaan, denk eens terug?' 'Wat zou je daar mee kunnen doen?' Eigenlijk stimuleer je dan niet het 'bewijzen van ellende', maar laat je de verantwoordelijkheid daar waar het hoort. Dus je stelt open vragen. Hierdoor gaan ze nadenken en kunnen ze geen tegenwoord aandragen. Dit kost je geen energie, zolang je het probleem niet overneemt. Daarbij leer je de ander zelf het probleem op te lossen en zijn ze niet meer afhankelijk van jouw energie.

Je zal nu misschien denken: ' zo simpel?'. Het zal zeker moeite kosten in het begin om de rol die je normaal gesproken hebt: de 'helper/redder', om te zetten in 'ondersteuner'. Het is heel verleidelijk om problemen over te nemen als je een helper/redder bent. En daardoor zullen er altijd mensen op je pad komen die veel van je vragen en gretig gebruik maken van jouw energie. Als je dit werkelijk veranderen wilt, zul je moeten veranderen wat het in stand houdt.

Wat ook goed helpt om je eigen energie goed vast te houden is: in gedachten een douchekop van 2 meter doorsnee boven je neer te zetten en continu zilver (denk bv. aan kwik) water te laten sproeien door je lichaam en aura heen. Hierdoor zuiver je continu je energie van de negativiteit die aangedragen wordt.

Liefs, Bianca

Verdrinken op het droge...

Sun, 24 Jun 2018 20:11:10 GMT

18. aug, 2016

Wat een ellende in de wereld en om ons heen. Soms moet je gewoon even alles loslaten... blij zijn met wat je hebt. Even de zon in je gezicht voelen. Luisteren naar de vogels in de natuur. Genieten van een gesprek met een dierbare. Een vlinder volgen die voorbij vliegt. Weer even voelen dat je leeft en beseffen dat niet alles vervelend en negatief is. Ga je teveel mee in de ellende dan verdrink je op het droge...

Dat is niet altijd makkelijk als je zo gevoelig bent en al dat verdriet om je heen voelt. Dus neem elke dag ook even de tijd om je los te maken. De liefde om je heen te voelen. De mooie dingen in het leven te waarderen. Dan krijg je weer lucht en ontkrampen je spieren. En glimlach erbij. De glimlach is een sterke en ontspannende energie. Voor je het weet heb je zwembandjes...

Liefs, Bianca

De kleur van de realiteit...

Sun, 24 Jun 2018 20:00:41 GMT

13. aug, 2016

Opvallend toch dat mensen zoveel invullen voor een ander, waardoor het een eigen leven krijgt in het hoofd... Soms kan er in het hoofd zoveel ingevuld worden, hoe iemand iets dan bedoeld zou hebben, zonder het gezegd te hebben. Die realiteit is zo gekleurd, dat er een heel ander beeld onstaat dan wat het in de werkelijkheid is.

Nou is het niet zo erg als dit positief gekleurd is, maar meestal is dat vanuit onzekerheid toch vaak negatief gekleurd. Bijzonder is dat er dan niet wordt nagevraagd of het beeld dat ze hebben wel klopt. Er wordt niet echt gechecked... Dus gaat dat een heel eigen leven leiden.

Dit kan vaak voor ellende zorgen. Die ellende kan vaak voorkomen worden door meer open vragen te stellen. laat ik een voorbeeld geven: Een collega die meestal blij en vrolijk rondhuppelt op het bedrijf waar je werkt, is die dag opvallend stilletjes. Als je een 'invuller' bent en onzeker, dan zou je gedachten kunnen krijgen van: 'mijn collega is boos op mij' of 'Heb ik iets verkeerd gedaan?' of 'Mijn collega negeert me' of 'Zie je wel, hij moet me niet' etc.

Dat kan een heel eigen leven gaan leiden in het hoofd. Vaak reageer je terug nav 'jouw waarheid' op dat moment met gedachten als: 'Nou lekker dan, dan negeer ik jou' of je gaat diegene uit de weg omdat je bang bent dat je iets verkeerd hebt gedaan of je gaat pleasen in de hoop dat de ander 'aardiger' doet zodat je even een bevestiging krijgt dat het goed zit. etc.

De simpele en meer voordehand liggende oplossing, zodat je de realiteit krijgt te horen is een open vraag te stellen bv: Wat ben je stil vandaag, is er iets? Want negen van de tien keer heeft het niets met jou te maken. Grote kans dat je als antwoord krijgt: 'Heb vreselijke koppijn' of 'heb net ruzie gehad met mijn vrouw' of 'mijn auto is kapot' of 'het was gisteren erg laat geworden, moet nog even wakker worden'.

Wat is jouw kleur van de realiteit? Je kan beter meer vragen stellen als te weinig, want hoe minder informatie je hebt... hoe meer je gaat invullen in een andere kleur.

liefs, Bianca

ik raakte er aan gewend dat hij aanwezig was...

Sun, 24 Jun 2018 19:56:32 GMT

12. aug, 2016

Toen ik een hele kleine meid was, zag ik een oud klein mannetje in de hoek van mijn slaapkamer staan. Ik riep mijn vader en mijn vader zei tegen het oude kleine mannetje dat hij weg moest gaan zodat ik kon slapen. Ik nam automatisch aan dat mijn vader hem ook zag, niet wetende dat hij dacht dat ik een nachtmerrie had. Het oude kleine mannetje verdween langzaam.

Maar het kleine oude mannetje bleef terugkomen en ik raakte er aan gewend dat hij aanwezig was. Soms bracht hij 'anderen' mee. Ze stonden daar alleen maar, stil in de hoek... over mij wakend. Ik riep mijn vader niet meer.

Je kan je voorstellen hoe verbaasd ik was tegen de tijd dat ik naar school ging. Denkend dat iedereen 'personen' zag. Maar ik was de enige... Ik was geschokt en leerde te zwijgen hierover. Ik was er helemaal niet blij mee, in tegendeel, ik wilde niet anders zijn als de andere kinderen. Ik begreep er niets van. Het maakte me erg verdrietig. Toen ik jong was, was dat soort dingen absoluut niet geaccepteerd.

Het duurde heel lang voordat ik het zelf kon accepteren en voordat ik eindelijk mijn gaven ging trainen. Ik sprak er voor het eerst over toen ik in de twintig was omdat mijn vriendinnen mij vroegen over hun overleden dierbaren.

Ik ben mijn gave, pas zo'n zes jaar geleden, echt intens gaan trainen met Engelse mediums. Nu heb ik zo ontzettend veel plezier. Ik ben zo dankbaar voor deze prachtige gave. Met de dierbare overledenen praten en mensen helpen die hun dierbare hebben verloren. De overledenen helpen me vaak ook de mensen helpen die bij mij in therapie zijn.

Dus ik ben superblij voor de kinderen en jongeren die de gave hebben. Het is allang niet 'raar' meer en wordt geaccepteerd en serieus genomen.

liefs, Bianca

Ik zal je eens wat vertellen...

Sun, 24 Jun 2018 19:48:54 GMT

12. aug, 2016

Niet Gelukkig? Ik zal je eens wat vertellen... Wees alsjeblieft dankbaar en probeer het hele plaatje te zien, want er zijn meer dan een trillioen zielen in de geesteswereld... en jij... jij bent 1 van de 'uitverkorenen' die het leven hier op aarde mag ervaren.

We hebben dit fysieke lichaam 'geleend' wat aan de aarde toebehoord. Dit lichaam zal hier blijven nadat we dood zijn gegaan. We zijn verbonden aan dit lichaam en de aarde en elk levend wezen die hier leeft tijdens dit leven. Het fysieke lichaam zorgt er voor dat wij voelen en leren. Al die problemen om ons heen leiden ons af.

Doe jezelf een groot plezier: wees stil en neem een moment om rustig te zitten. Sluit je ogen en glimlach en adem even diep in. Voel je dankbaar voor de ervaringen die je hier op aarde al hebt beleeft. Voor de liefde die altijd om je heen is, wat wij blijken te vergeten door de afleidingen... Wees dankbaar voor je fysieke lichaam, die jou al je hele leven draagt... Wees stil en voel... Doe dit elke dag, al is het maar een paar minuten, dat helpt je al om het hele plaatje te zien... Je zal zien... Grote problemen lijken kleiner...

Het leven is zoveel meer, meer dan ik je kan vertellen. We houden ons wereldje klein en onze wereldjes worden klein gehouden voor een reden, om ons af te leiden. Probeer meer te ervaren... veel meer op een positieve manier... Het zal je zoveel meer gelukkig maken

liefs, Bianca

Wat je doet en zegt maakt wie je bent...

Sun, 24 Jun 2018 19:01:50 GMT

12. aug, 2016

Iedereen heeft iemand nodig, ergens in je leven, die in jou geloofd. Dat is zo belangrijk, een bevestiging van jouw 'zijn'...Wanneer je ouder word, heb je niemand meer nodig die jou vertelt dat je goed bent zoals je bent. Je weet het diep vanbinnen dat jij het zo goed doet als in je vermogen ligt. Je hebt geleerd dat jouw geluk niet afhangt van wat anderen over jou denken... Dat is niet wat jou, jou maakt... Wat je doet en zegt maakt wie je bent...

Liefs, Bianca

Neem het heft in handen..

Sun, 24 Jun 2018 18:15:49 GMT

12. aug, 2016

Een persoon die het meest dichtbij is... doet je vaak het meeste pijn. Het is dan zo moeilijk om te vergeven en de negativiteit los te laten... Blijf dicht bij jezelf en wees sterk, want als je dat niet doet... verlies je jezelf... Dus probeer naar de mooie dingen van het leven te kijken. Dingen die goed zijn en positief en stop daar je energie in. Probeer met liefde naar de ander te kijken die jou pijn doet. Want negativiteit zorgt er voor dat je je ongelukkig voelt. Laat jezelf niet meeslepen in die stroom waardoor de negativiteit opbouwt, maar kijk er naar met liefde als iets wat niet van jou is, zorg dat het geen deel van jou uit gaat maken. Je hoeft niet te luisteren naar dingen die jou pijn doen. Gun jezelf die liefde voor jezelf Neem het heft in handen en laat de ander geen controle over jou hebben.

Liefs, Bianca

Soms zou ik willen...

Sun, 24 Jun 2018 18:11:10 GMT

12. aug, 2016

Soms zou ik willen dat ik weer dat hele kleine meisje was, dolend door het veld met wilde bloemen. De wind door mijn haar voelen en de zon op mijn gezicht. In het gras zitten kijkend naar een vlinder die op mijn hand zit.

Een kroon maken van boterbloemen voor mijn moeder, staren naar de wolken hoe ze vormen... langzaam en prachtig... Wat een vrijheid... wat een vredig gevoel... Soms zou ik willen dat ik weer dat hele kleine meisje was...

Ff mijn blogs overgezet

Sun, 24 Jun 2018 18:06:00 GMT

Heerlijk een eigen blogplek op mijn eigen website :)

Mededeling: Ik had tot nu toe een aparte blog-website. Deze zal ik binnenkort opheffen, want je zal voortaan hier mijn blogs vinden